Момчето кое многу често ќе го сретнете низ клубовите во Македонија, но и надвор од земјава. На почеток само пасија, а сега негова професија и главна преокупација веќе 13 години, а веќе 6 години дел од европската диџејска коалиција “Violator Dj’s Europe” како и австриската “Dirty South Entertainment “. Меѓу останатите ангажмани тој е дел од тимот на Метрополис Радио секоја средa преку емисијата “Play Hip-Hop”. Огнен Андоновски – Дј Бугимен, во денешното интервју зборува за неговата кариера, како почнал, зошто со професорска диплома сепак се реши да и даде шанса на музиката, за неговите ангажмани и планови.
Огнен по професија си дипломиран професор по итaлијански јазик, но твоите ангажмани се во друга насока. Како се случи тоа?
Едноставно е, долго сонував за деновите кои ги живеам и работата која ја имам. Се уште не можам свесно да се откажам од сонот кој го живеам во име на некои општествени стереотипи.
Во кој момент сфати дека професорската улога не е за тебе?
Па не би рекол дека не е за мене, или не би рекол дека сум го сфатил. Она што го сфатив е дека секогаш едната работа ќе трпи во име на другата. А нешто што повеќе ме исполнуваше, за кое сум мечтаел подолго и искрено било радиото како медиум и ди – џејството како музички израз пред публика. Веќе една деценија тоа е мојата примарна вокација која ми носи повеќе од солиден духовен и материјален бенефит…. Професорската улога е свет сам за себе исто како и диџејството. Во некои дамнешни времиња наставниците или просветителите биле највисокиот авторитет во средината, а денес се поставени на едно недостојно ниво чија работа не само што не е вреднувана, туку честопати злоупотребувана за некои сосема различни цели. Јас би рекол дека во едни поубави времиња сигурно со задоволcтво би бил активен професор.
Која е првата песна на која се сеќаваш?
Се сеќавам на првите касети и како наjвпечатлив албум ми беше на “Бајага и инструктори” и од 1988 – “Продавница тајни”. Се сеќавам на корицата од двете страни како и на сите тесктови. Тука беа и други албуми кои случајно се нашле по дома. Ги знаев на памет сите касети, не знам по кој критериум. Интересно е дека плочите почнав да ги забележувам многу покасно, додека не ги изживеав сите касети не го ни погледнував грамофонот. Но, тоа се беше музика која се наоѓаше во домот, а прва касета што сам ја имам одбрано беше мислам првиот албум на Октавијан. Кога ќе земеа плата моите одевме во Југотон и ме частеа по 1 до 2 касети месечно. Тоа беше доста плодна ера и за македонската поп музика.
Што е тоа што најчесто може да се слушне на твоите настапи?
Па, морам да признаам дека го менувам форматот во последниве години прилично често. Иако важам за хип – хоп диџеј, така и имам почнато со диџејството, сетовите ми се разновидни, во зависност од локалот и публиката. Па така има места каде преферирам по шарено музичко патување. Од соул, ар ен би, неколку стилови на фанк музика, па дури и диско и поп. Сè она што го имам научено преку хип хопот, а тоа дека оваа музика има крадено од најдобрите. cемплувајки извонредни артисти ме има одведено во различни музички светови и ери.
Патуваш често надвор од Македонија, професионално и приватно. Каде ти е најубаво, каде би можел да останеш засекогаш?
Па да, патувам често штом ми се даде прилика, т.е се трудам да создадам прилика и 90 проценти од патувањата ми се искомбинирани и со мојата работа. Најмногу би сакал да останам дома, а половина од тие 365 дена во годината да ги поминам патувајќи. Но и кога би работел нешто друго, сигурно би сакал патувањето да ми е составен дел од професионалната окупација. А ако веќе зборуваме “за секогаш” Њујорк е градот кој уште првиот ден ми даде чувство дека тоа е второто место на планетава каде не би се чувствувал како странец. Којзнае….можеби еден ден.
Кој е најлудото барање кое некогаш ти го побарале од публиката?
Имало откачени и несоодветни музички желби многу, се сеќавам дека разочарав на една забава еден лик кој ми побара песна “Insomnia”… јас ја пуштив на Faithless, а кутриот очекувал од Карлеуша.
За тебе, кој е врвот во оваа кариера?
Врвот во оваа работа е да го победиш времето и стерeотипите. Врвот е кога диџејствувањето ќе се претвори во работна етика и професионален однос кон саатите кои следат. Врвот е да поместуваш бариери и не е само еден, туку се повеќе кои се освојуваат етапно…врвот е да не ја изгубиш никогаш страста и да наоѓаш начини да одолееш на трендовите кои секогаш се тука да те компромитираат моментално.
Подготви: Билјана Настеска – Каланоска
Фото: Г. Полизов
При објавување на материјали од порталот www.hybread.mk во друг медиум, задолжително наведете го изворот од кој е преземен текстот
